wtorek, 30 sierpnia 2016

Od Carmen "Mogę? cz.3" (cd.Sekuri)

- A... Zapomniałem się przedstawić. Jestem Sekuri - powiedział wesoło.
- Carmen - uśmiechnęłam się. 
Zaczęłam znów się rozglądać, mój wzrok znów powrócił do uśmiechniętego basiora.
- Nie będę przeszkadzać? - zapytałam przerywając ciszę. 
- Nie, dlaczego?
-Tak jakoś naszła mnie taka myśl. - powiedziałam. - Znasz już zapewne te tereny, prawda?
- Trochę znam.
- To oprowadzisz mnie? - uśmiechnęłam się szeroko. 
- A co chcesz zobaczyć najpierw?
- A co proponujesz? 
Wyszliśmy z jaskini, wolałam zdać się na mojego nowego znajomego, niż na siebie, obok nas podążał żółty pokemon.
- Hmm... Może przejdziemy się przez magiczną dżunglę do zatoki Naruta Curaco? 
- Interesujące. Chętnie - powiedziałam radośnie. 
Ruszyliśmy, rozglądałam się wszędzie po drodze. Często się zatrzymywaliśmy, gdyż chciałam jeszcze gdzieś skręcić, coś zobaczyć. Tak się przedłużało. 
- Chodź jeszcze tam - powiedziałam znów, gdzieś skręcając. 
- Nigdy nie dojdziemy do tej zatoki... - zaśmiał się, wyraźnie już zmęczony tym skręcaniem wszędzie. 
- No dobra, chodźmy już nad tę zatokę Naruta Curaco, czy jak to tam było - uśmiechnęłam się, spoglądając na Sekuri'ego. 
Przez jakieś półgodziny szliśmy w ciszy, przeszliśmy przez Magiczną Dżunglę i dotarliśmy do zatoki. Cicho, ale głęboko westchnęłam widząc ten śliczny krajobraz. 
- I jak? Podoba się? - zapytał widocznie zadowolony.
-Tak. I to bardzo - szepnęłam. 
Nagle wpadłam na pewien pomysł, może trochę dziecinny, ale śmieszny na pewno. Zaczęłam chodzić w te i wewte, gdy basior podszedł bliżej wody, a byłam za nim wrzuciłam go do niej. Zaczęłam się śmiać, po chwili Sekuri także, aby się zemścić, wyszedł z wody i wytrzepał futro specjalnie stojąc obok mnie. 
- Teraz jesteśmy kwita - uśmiechnął się.
- I jak? Woda ciepła?
- Bardzo - powiedział z sarkazmem.
- Chcesz wskoczyć? - zapytał po czym mnie też wrzucił nie czekając na jakąkolwiek reakcję z mojej strony. 
- Woda ciepła, co gadasz, że nie? - zapytałam.
- Według mnie zimna. 
- Jak się przyzwyczaisz to będzie ciepła. Chodź! - powiedziałam patrząc proszącym wzrokiem na basiora. Westchnął i wbiegł do wody chlapiąc, zaczęłam się śmiać. W wodzie siedzieliśmy kilka długich godzin, aż nie zrobiliśmy się głodni. Wyszliśmy więc z wody i ruszyliśmy na polanę, jak mi się zdawało.
- Na co masz ochotę? - zapytał Sekuri. 
- Hmm... Nie wiem. A ty? - odparłam wytrzepując się.
- Też nie wiem... - uśmiechnął się. 
-Jeleń? Sarna? - zaproponowałam.
- To chodź!- powiedział i przyśpieszył kroku. 
Wyrównałam krok z basiorem i o nic więcej nie pytałam, w końcu znaleźliśmy się na dużej, wręcz ogromnej polanie. Zobaczyłam stado jeleni, Sekuri już był gotów do ataku. Poszłam w jego ślady i także się zaczaiłam, na pewno we dwójkę pójdzie szybciej i łatwiej. Basior pierwszy skoczył na ofiarę, nie czekając długo także skoczyłam. Zwierzę chwilę się szarpało ale padło martwe na ziemię. 
- Kolację podano! - zaśmiał się, po czym zaczęliśmy jeść.
Po posiłku udaliśmy się już do jaskini, słońce zaczęło już zachodzić, zmierzaliśmy w stronę jaskini dość wolno.
<Sekuri?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja