czwartek, 11 sierpnia 2016

Od Olivii ,,Co ty tutaj robisz?" #3

Przechadzałam się skrajem Cichego Lasu. Nie miałam poza tym nic więcej do roboty. Jedynie to miałam zwrócić się z poradą u Leśnych Wróżek. Niegdyś zamieszkiwały nawet te tereny, do kiedy nie zaczęły ich denerwować panoszące się w okolicy centaury. Wiem, że niedaleko stąd pozostała wysoko w drzewach pewna malutka osada, ale trudno jest ją znaleźć, bo wróżki cały czas zmieniają swoje miejsce. Nie oczekuję, że znajdę je szybko. Nawet nie myślę nawet o tym, że odnajdę je dzisiaj. Cichy Las jest tajemniczym i pełnym zagadek miejscem.
Tak jak sama nazwa mówi - jest tutaj rzeczywiście cicho. Czyżby ten las miał jakąś sekretną barierę, która nie przepuszcza nawet najgłośniejszego ryku smoka, bądź trolla? Cisza aż dzwoni mi w uszach.
Byłabym szczęśliwa, gdybym usłyszała nawet mrożące krew w żyłach krakanie kruka, który nagle rozlega się po tym miejscu. Wbrew pozorom, kiedy bym się nie ruszała nastałaby prawdziwa cisza. Jedynie pękanie gałązek i szelest liści jest jedynym dźwiękiem, lecz to nie zmienia aury tego miejsca. Słysząc swoje kroki czujesz się niemal jeszcze gorzej, bo widzisz i czujesz, że jesteś tu sam. Jakby nagle ktoś Cię tutaj zaatakował z zaskoczenia nikt nie mógłby mi pomóc, tym bardziej usłyszeć. Dla niektórych to jest spokojne miejsce, ale dla mnie najstraszniejsze jakie może być na terenach tej watahy. Już ciemność Mrocznego Lasu, czy aura innych tajemniczych miejsc nie może się równać z przerażającą i głuchą ciszą tej puszczy.
Z każdym moim krokiem oglądam się wokół siebie, uważając na wszystko wokół. W głębi duszy czuję niepokój i dziwną siłę, która odpycha mnie od tego miejsca. Zrobiło mi się od razu gorąco z zaniepokojenia, kiedy na chwilę straciłam dech w piersiach. Takie sytuacje są już na moim życiu codziennym, ale nie poradziłabym sobie chyba z presją tego miejsca, gdyby nagle znowu ścisnęło mi gardło. Zrzedła mi od razu mina kiedy pomyślałam o pozostaniu w tym miejscu na dłużej, niż dwie godziny. Plączę się już tutaj od parędziesięciu minut, a już mam dosyć i najchętniej wybiegła bym stąd jak najszybciej.
Wsłuchiwałam się w moje pojedyncze kroczki, jakbym się skradała, albo nigdzie mi się nie spieszyło i szła figlarskim tip-topem. Drzewa ani razu nie ugięły się od wiatru, mała ilość liści w koronach ani razy nie zaszeleściła. Można tutaj zwariować, totalnie. Odważyłabym już urządzić sobie lokum blisko jeziora, które wciąga wilki pod taflę wody, aniżeli siedzieć w tym miejscu. Odkaszlnęłam, kiedy myślałam, że zaraz znowu ściśnie mi płuca. Próbując skupić się na zadaniu, nie na tym miejscu, prawie nie uderzyłam w pobliskie drzewo. Zahaczyłam futrem o szorstką wilgotną korę i lekko uniosłam łeb do góry. Zwabiła mnie do tego słaba, niebiesko-żółta poświata, która mieniła się wokół. Moim oczom ukazał się wykuty w drzewie dziwny znak. Właściwie dwa znaki. Dwa z nich miały okrągłe elementy, które nachodziły na siebie i zwężały się tworząc po jednej literze podejrzanego i ukrytego pod zasłoną alfabetu. Dotknęłam łapą symbolu, który nadal się mienił. Nie mogłam oderwać od niego oczu, czy zaprzestać myśli o jak najszybszym rozszyfrowaniu pisma. Coś jednak przykuło większą uwagę. Pisnęłam z bólu, kiedy tylko poczułam promieniujący ból z mojego boku. Spuściłam głowę, obracając ją do ciała i spojrzałam na białe futro. Na moim boku żarzył się istną czerwienią napis ,,Riot''. Oczy prawie wyszły mi na wierzch, kiedy zobaczyłam, że wyłonił się właśnie w takim, nieistotnym dla moich przekonań czasie. Spanikowałam trochę, ale coś kusiła mnie intuicja. Czułam coś w powietrzu, rosnące ciśnienie.
Odwróciłam instynktownie głowę w drugą stronę, jednocześnie krzycząc głośno, mimo to i tak ledwo słyszalnym z powodu ściśniętego gardła tonem i przejeżdżając pazurami po drzewie. Odskoczyłam nieco, przewracając się na bok, wtem kiedy znak zabolał mnie jeszcze bardziej. Zacisnęłam zęby.
— Co ty tutaj robisz? — zbita z tropu i wyraźnie rozkojarzona szepnęłam do Discret'a, który przed chwilą stał koło mnie oko w oko.
C.D.N

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja